Klasyfikacja domów energooszczędnych
Rozwiązania techniczne stosowane w budynkach energooszczędnych sprawiają że zapotrzebowanie na energię jest niższe niż w domach tradycyjnych. Podział budynków energooszczędnych ze względu na właściwości termoizolacyjne jest definiowany poprzez średnie zużycie energii na jednostkę powierzchni użytkowej (zużycie na 1 m2 w ciągu roku). Granice między tymi budynkami są umowne.
Zgodnie z przyjętą klasyfikacją wyróżniamy:
- domy energooszczędne
- domy niskoenergetyczne
- domy pasywne
- domy zeroenergetyczne
W istniejących starszych budynkach mieszkalnych w naszych warunkach, zużycie energii wynosi 145-195 kWh/m2 na rok.
Nowy budynek w technologii tradycyjnej, spełniający wymagania aktualnie obowiązujących norm zużywa w przybliżeniu 100 kWh/m2 na rok.
Zapotrzebowanie budynku energooszczędnego wynosi 50-70 kWh/m2 w ciągu roku.
Domy o rocznym zapotrzebowaniu 15-50 kWh/m2 to domy niskoenergetyczne.
Budynki o jeszcze wyższej ochronie cieplnej zalicza się do pasywnych. Aby ogrzać taki budynek wystarczy zaledwie 5-15 kWh/m2 na rok. Charakteryzują się brakiem konwencjonalnych źródeł energii, wykorzystuje się tam wyłącznie energię odnawialną. Całkowite zapotrzebowanie na energię jest osiem-dziesięć razy mniejsze niż w domu tradycyjnym.
Obecnie podejmuje się próby konstruowania domów, które nie pobierają energii ze źródeł zewnętrznych, poza odnawialnymi np. energia z promieniowania słonecznego, wiatru. Domy zeroenergetyczne są całkowicie samowystarczalne pod względem zapotrzebowania na energię. W tych (jak dotąd) eksperymentalnych domach w ogóle nie korzysta się z konwencjonalnych źródeł energii do ogrzewania czy do oświetlenia, a nawet do zasilania sprzętu AGD znajdującego się w tym budynku.
